Grove nalatigheid

Volgens de wet kan men onder andere een grove nalatigheid inroepen wanneer een consument de code van zijn kaart op een makkelijk herkenbare vorm op de kaart noteerde of op een document dat hij in de buurt ervan bewaart. Die onder andere was de uitgelezen kans voor de banken om de wet naar hun hand te zetten en zo te ontkomen aan de wettelijke verplichting om de consument voor slechts 150€ (maximumfranchise) te laten opdraaien.

De wethouder bedoelde met “grove nalatigheid” een zware fout, niet zomaar een onoplettendheid. De wet wou de consument immers beschermen en behoeden voor wantrouwen tegenover elektronische betaalmiddelen. In de wet spreekt men dan ook over “redelijke voorzorgsmaatregelen” voor de veiligheid van de kaart en de geheime code; banken hebben vaak een extra lijst met regels voor “voorzichtig gedrag”. Een korte bloemlezing:

• U liet uw kaart onbeheerd achter terwijl er familie op bezoek was.
• U had uw kaart op zak op de werkplaats, of bewaarde hem in een afgesloten locker op het werk.
• U gebruikte uw kaart in onveilige omstandigheden. (Betekent dit dat we onze kaart beter niet bovenhalen of zelfs nog maar op zak hebben in pakweg Schaarbeek en Charleroi?)
• U liet uw kaart onbeheerd achter in een afgesloten wagen.
• U vernietigde het document met de geheime code niet.